Przewoźnicy regularnie spotykają się z niezapłaconymi fakturami, podczas gdy nadawcy w niektórych przypadkach są wzywani do zapłaty ceny frachtu przewoźnikowi, z którym nie zawarli umowy.

We Francji tak zwana „loi Gayssot”, określona w art. L132-8 francuskiego Kodeksu Handlowego, pozwala przewoźnikowi na wniesienie takiego „bezpośredniego roszczenia” przeciwko nadawcy lub odbiorcy, z którym nie zawarł bezpośredniej umowy.

Ustawa ta ma przede wszystkim na celu zapewnienie, że strona faktycznie realizująca transport zostanie rzeczywiście wynagrodzona za swoje usługi.

W praktyce instrument ten ma znaczący wpływ na stosunki odpowiedzialności między różnymi podmiotami w łańcuchu transportowym, zwłaszcza gdy praca odbywa się za pośrednictwem pośredników, takich jak komisionerzy czy spedytorzy. Rzeczywiście, dzięki zastosowaniu tej ustawy, nawet w przypadku upadłości faktycznego klienta (np. komisionera), nadal będzie można skutecznie uzyskać zapłatę za fakturę frachtową.

Nadawca i odbiorca są w tym przypadku uznawani przez prawo za gwarantów zapłaty ceny transportu. Oznacza to, że w odpowiednim przypadku mogą być zobowiązani do zapłaty, nawet jeśli zapłacili już pośrednikowi, który następnie nie wywiązał się ze zobowiązania (niezależnie od tego, czy po ogłoszeniu upadłości). Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że nie można od niego odstąpić.

Ważną uwagą jest to, że tylko faktyczny przewoźnik może powołać się na ten przepis. Pośrednicy lub przewoźnicy, którzy sami zlecili zadanie podwykonawcom, nie mogą powoływać się na to bezpośrednie roszczenie.

Biorąc pod uwagę, że Loi Gayssot jest częścią francuskiego prawa krajowego, ten korzystny dla przewoźnika przepis ma zastosowanie oczywiście tylko wtedy, gdy zastosowanie ma prawo francuskie. Będzie to miało miejsce w następujących sytuacjach:

- Strony wyraźnie wybrały prawo francuskie (np. w umowie lub w obowiązujących ogólnych warunkach)

- Towary są przewożone przez francuskiego przewoźnika, a miejsce dostawy znajduje się we Francji

- Towary są przewożone przez francuskiego przewoźnika, a główna/operacyjna siedziba nadawcy znajduje się we Francji

- Towary są dostarczane we Francji, podczas gdy główna siedziba faktycznego przewoźnika i miejsce odbioru towarów znajdują się w różnych krajach. (np. transport z Holandii do Francji przez przewoźnika belgijskiego)

W takich przypadkach faktyczny przewoźnik będzie mógł zatem bezpośrednio zwrócić się do nadawcy lub odbiorcy.

Warto przy tym zauważyć, że również prawo hiszpańskie przewiduje podobną gwarancję dla przewoźnika.

W razie pytań prosimy o kontakt.

‍